Beslag & executie

Beslag en executie

Beslag- en executierecht hangen sterk met elkaar samen, maar moeten van elkaar worden onderscheiden. Het beslagrecht dient om de beschikking van iemand over het beslagobject te beperken, dan wel veiligstellen van zekerheden/financiën voor een procedure. Meestal wordt een beslag gevolgd door executie. In de praktijk kunnen zowel particulieren, ZZP’ers en rechtspersonen te maken krijgen met een beslag of executie.

Beslagrecht

Er zijn meerdere vormen van beslagleggingen te onderscheiden. Grofweg kennen we de volgende indeling:

• naar juridische basis: er is sprake van een conservatoir beslag en executoriaal beslag;
• naar beslagobject: beslag op zaken en beslag op vermogensrechten;
• naar onderliggende vordering: civielrechtelijk beslag, fiscaal beslag, strafvorderlijk beslag of bestuursrechtelijk beslag;
• naar doel: verhaalsbeslag, beslag tot afgifte van een zaak of levering van een goed en beslag tot blokkering van het beslagen goed.

Als we kijken naar deze indeling dan is het doel van een beslaglegger steeds verschillend:

• de beslaglegger – particulier, bedrijf, ontvanger van de belastingdienst of bestuursorgaan – heeft een vordering op een ander en wil voor die vordering verhaal halen op de goederen van die ander;
• de beslaglegger heeft recht op de afgifte van een zaak en wil die afgifte afdwingen;
• de beslaglegger heeft recht op de levering van een goed en wil die levering afdwingen;
• de beslaglegger is deelgenoot in een gemeenschap en wil het onttrekken van goederen aan die gemeenschap blokkeren in afwachting van de verdeling;
• de beslaglegger heeft, in het kader van strafvordering, een bevoegdheid tot inbeslagneming (in de regel een opsporingsambtenaar).